Koniec i początek roku zawsze skłania do refleksji, nad sobą, nad światem, nad życiem. Przybywa nam kolejny rok a zdarza się, że od lat stoimy w miejscu, nie idziemy na przód. Mówię oczywiście o Nas dorosłych. Dzieci z dnia na dzień się rozwijają, dzisiaj maluch raczkuje jutro już ciupie po pokoju na dwóch nóżkach, dzisiaj mówi pojedyncze słowa, jutro zaskoczy Was całym zdaniem wielokrotnie złożonym. Świat idzie na przód, co ja mówię, nie idzie, napiera taranem. Nawet nie jesteśmy świadomi jak wszystko się zmienia, nie nadążamy za nim, a co dopiero ma powiedzieć maluch któremu z dnia na dzień z tygodnia na tydzień zmienia się perspektywa? Dziś dnie spędza bezpiecznie w ramionach mamy/taty w swoim domku, jutro zostaje bezprawnie i bez gadania zostawiony w jakimś dziwnym miejscu zwanym przedszkolem, a pojutrze jak już przedszkole stało się drugim domem dostaje 'awans' do szkoły. I znów wszytko zmienia się diametralnie, bo z ciepłego kolorowego dywanu przenosi się do ławki sz...